Hristiyanlıkta oruç ne anlam ifade ediyor? İncil Oruç Hakkında Ne Söylüyor? Kutsal Kitap, Hristiyanlara oruç tutmayı emretmez. Oruç tutmak, Hristiyan olmanın şartıdır demez. Rab, Hristiyanlardan bunu talep etmez ve bizim orucumuza da ihtiyacı yoktur. Fakat Kutsal Kitap orucun iyi, faydalı ve yararlı olduğunu bizlere söyler. Elçilerin İşleri bölümünde, imanlıların önemli kararlar vermeden önce oruç tuttuklarını yazar. (Elçilerin İşleri 13:2; 14:23) Oruç ve dua sıklıkla birbiriyle bağlantılıdır . (Luka 2:37; 5:33) Çoğu zaman insanlar oruç tutarken sadece belli bir saat gıdalardan uzak durmayı amaçlar. Hristiyan inancında oruç tutmanın amacı, gözleri bu dünyadaki şeylerden uzaklaştırıp tamamen Tanrı'ya odaklanmaktır. Oruç, Tanrı'ya ve kendimize O'nunla ilişkimiz konusunda ciddi olduğumuzu göstermenin bir yoludur. Oruç tutmak, yeni bir bakış açısı kazanmamıza ve Tanrı'ya yenilenmiş bir güven ve iletişim kazanmamıza yardımcı olur. Hristiyanlıkta oruç tutmak neredeyse çoğu zaman gıdalardan uzak durmak olsa da, oruç tutmanın başka yolları da vardır. Tüm dikkatimizi Tanrı'ya odaklamak için geçici olarak vazgeçilen her şey oruç sayılabilir. (1 Korintliler 7:1-5) Oruç tutmanın amacı bedeni cezalandırmak değil, dikkatimizi Tanrı'ya yönlendirmektir. Oruç bir “diyet yöntemi” olarak da görülmemelidir. Kutsal Kitap'ta anlatılan orucun amacı kilo vermek değil, Tanrı ile daha derin bir paydaşlık kazanmaktır. Herkes oruç tutabilir, ancak bazıları yemekten oruç tutamayabilir. (Örneğin şeker hastaları) Herkes Tanrı'ya yakınlaşmak ve iletişimini kuvvetlendirmek için geçici olarak bir şeylerden vazgeçebilir. Gözlerimizi bu dünyaya ait şeylerden bir süreliğine ayırarak dikkatimizi İsa Mesih’e daha güçlü bir şekilde çevirebiliriz. Oruç, Tanrı'ya istediğimizi yaptırmanın bir yolu değildir . Oruç bizi değiştirir , Tanrıyı değil. Oruç, diğer insanlardan daha manevi, daha dindar görünmenin bir yolu değildir. Oruç, Tanrı'ya verebileceğimiz bir rüşvet değildir. Karşılıksız tutulur. Oruç, tevazu ruhuyla ve sevinçli bir tavırla tutulmalıdır. Matta 6:16-18 şunu bildirir: “Oruç tuttuğunuz zaman, ikiyüzlüler gibi surat asmayın. Onlar oruç tuttuklarını insanlara belli etmek için kendilerine perişan bir görünüm verirler. Size doğrusunu söyleyeyim, onlar ödüllerini almışlardır. Siz oruç tuttuğunuz zaman, başınıza yağ sürüp yüzünüzü yıkayın. Öyle ki, insanlara değil, gizlide olan Babanız'a oruçlu görünesiniz. Gizlilik içinde yapılanı gören Babanız sizi ödüllendirecektir.” (Matta 6:16-18)

Hristiyanlıkta bir erkek küpe takabilir mi? Hristiyanlıkta kadın veya erkeğin küpe takmasının sakıncası var mı? İncil'de küpe takan erkek ve kadınlar vardır. (Mısır'dan Çıkış 32:2-3; Çölde Sayım 31:50; Hakimler 8:24; Ezgiler Ezgisi 1:10-11) Kutsal Kitap hiçbir yerde kadınlarda veya erkeklerde küpeyi veya küpe takmayı kınamaz. Bazı kardeşlerimiz piercing hakkında da sorular sormaktalar. İyi bir soru. Piercing meselesinin sorusunu “İncil bunu yasaklıyor mu?” olarak değil de, bunun yerine "Bu yapmam gereken bir şey mi?" diye düşünebiliriz. Kutsal Kitap'ta küpeler hakkında özel bir öğüt olmasa da, Pavlus, Timoteos'a kilisede tapınmayı tavsiye ederken takılar hakkında genel şeyler söylemişti: “ Kadınların da saç örgüleriyle, altınlarla, incilerle ya da pahalı giysilerle değil, sade giyimle, edepli ve ölçülü tutumla, Tanrı yolunda yürüdüklerini ileri süren kadınlara yaraşır biçimde, iyi işlerle süslenmelerini isterim. ” (1. Timoteos 2:9-10) Buradaki prensip hem kilisenin içinde hem de dışında geçerlidir: alçakgönüllülük, nezaket, görgü ve iyi işler hem erkeklerde hem de kadınlarda gerçek bir Hristiyanın ayırt edici özellikleridir. Küpe mi yoksa başka bir takıyı, piercingi mi takmayı tercih edeceğimiz herkesin kendi vicdani meselesidir. Her halükarda, Hristiyanlar olarak bizim sorumluluğumuz, hiçbir şeyi boşuna kibirden yapmayarak (Filipililer 2:3) ve şunu hatırlayarak, sevdiğimizi iddia ettiğimiz Tanrı'ya şeref ve yücelik getirmektir: "RAB insanın gördüğü gibi görmez; insan dış görünüşe, RAB ise yüreğe bakar.” (1. Samuel 16:7)

Hristiyanlar ve Müslümanların orucu farklı mı? Hristiyan ve müslüman orucu arasındaki farklar neler? Hristiyanlıkta oruç nasıldır? Hem Müslümanlar hem de Hristiyanlar oruç tutar, ancak oruç tutma amaçları farklıdır. İslam'ın 5 şartından birine uymak için bir Müslümanın, Ramazan ayında oruç tutması gerekir. Kutsal Kitap orucun ne Tanrı’nın lütfuna ne de cennette bir yere layık olduğunu öğretir. Oruç, Hristiyanlıkta sevap karşılığında değildir. Sevap kazandırmaz. Hristiyanlar aşağıdaki nedenlerden biriyle oruç tutarlar: Tanrı'ya şükretmek için (Matta 4:4) Tanrı'nın önünde kendisini alçakgönüllü kılmak için (Daniel 9:3) Tanrı'nın yardımını istemek, yakarmak için (2. Samuel 12:16; Ester 4:16; Ezra 8:23) Tanrı'nın yönlendirişini istemek için (Elçilerin İşleri 13:2-3) Günahtan dönmek, tövbe için (Yunus 3:5-10) Dikkati toparlayarak Tanrı'ya ibadet etmek için (Luka 2:36-38) İncil bize Oruç hakkında neler öğretiyor? İsa Mesih, oruç tuttu ve bize de gösterdi. İsa, insanlara açık hizmetinin başlangıcında, büyük mucizelerinden ve öğretisinden önce kırk gün oruç tuttu. Daha sonra şeytan, İsa'yı açlıkla sınadı: "İsa kırk gün kırk gece oruç tuttuktan sonra acıktı...." "İblis bu kez İsa'yı çok yüksek bir dağa çıkardı. O'na bütün görkemiyle dünya ülkelerini göstererek,“Yere kapanıp bana taparsan, bütün bunları sana vereceğim” dedi. İsa ona şöyle karşılık verdi: “Çekil git, Şeytan! ‘Tanrın Rab'be tapacak, yalnız O'na kulluk edeceksin’ diye yazılmıştır.” Bunun üzerine İblis İsa'yı bırakıp gitti. Melekler gelip İsa'ya hizmet ettiler." (Matta 4:2, 8-11) Şeytan, İsa'yı günah işlemeye ayartmaya çalışmasına rağmen, İsa tarihteki diğer tüm insanlardan farklı olarak kusursuz kaldı. Oruç tutmayla ilgili gururlanmaya karşı İsa Mesih uyardı. İsa Mesih insan bedenindeyken, o zamanın dinsel liderleri haftada iki kez oruç tutmakla övünüyorlardı; fakat İsa onların samimiyetine karşı meydan okudu. "Oruç tutuyorum, ne kadar iyi insanım. Diğerleri tutmuyor, ben şöyleyim ben böyleyim." diye düşünüyorsanız, dikkat edin. İnsanların önünde dindar gözükmek için oruç tutmayın. “Oruç tuttuğunuz zaman, ikiyüzlüler gibi surat asmayın. Onlar oruç tuttuklarını insanlara belli etmek için kendilerine perişan bir görünüm verirler. Size doğrusunu söyleyeyim, onlar ödüllerini almışlardır. Siz oruç tuttuğunuz zaman, başınıza yağ sürüp yüzünüzü yıkayın. Öyle ki, insanlara değil, gizlide olan Babanız'a oruçlu görünesiniz. Gizlilik içinde yapılanı gören Babanız sizi ödüllendirecektir.” (Matta 6:16-18) Günahlarınızın silinmesi, bağışlanması için oruç tutmayın. Ferisi ayakta kendi kendine şöyle dua etti: ‘Tanrım, öbür insanlara –soygunculara, hak yiyenlere, zina edenlere– ya da şu vergi görevlisine benzemediğim için sana şükrederim. Haftada iki gün oruç tutuyor, bütün kazancımın ondalığını veriyorum.’ “Vergi görevlisi ise uzakta durdu, gözlerini göğe kaldırmak bile istemiyordu, ancak göğsünü döverek, ‘Tanrım, ben günahkâra merhamet et’ diyordu. “Size şunu söyleyeyim, Ferisi değil, bu adam aklanmış olarak evine döndü. Çünkü kendini yücelten herkes alçaltılacak, kendini alçaltan ise yüceltilecektir.” (Luka 18:11-14) İsa oruç tutarak cennete giremeyeceğimizi öğretti. Günahlarımız, en iyi eylemlerimizi bile değersiz kılar. (Yeşaya 64:6) İsa'nın oruç tutmayı açıklaması İsa, Tanrı'nın isteklerini yerine getirmenin yemek yemekten daha fazla tatmin getirdiğini öğretti: “. . . Bu arada öğrencileri O'na, “Rabbî, yemek ye!” diye rica ediyorlardı. Ama İsa, “Benim, sizin bilmediğiniz bir yiyeceğim var” dedi.Öğrenciler birbirlerine, “Acaba biri O'na yiyecek mi getirdi?” diye sordular. İsa, “Benim yemeğim, beni gönderenin isteğini yerine getirmek ve O'nun işini tamamlamaktır” dedi." (Yuhanna 4:31-34) Tanrı’nın isteği nedir? İsa, “Yaşam ekmeği Ben'im. Bana gelen asla acıkmaz, bana iman eden hiçbir zaman susamaz” dedi. “Ama ben size dedim ki, ‘Beni gördünüz, yine de iman etmiyorsunuz.’ Baba'nın bana verdiklerinin hepsi bana gelecek ve bana geleni asla kovmam. Çünkü kendi isteğimi değil, beni gönderenin isteğini yerine getirmek için gökten indim. Beni gönderenin isteği, bana verdiklerinden hiçbirini yitirmemem, son gün hepsini diriltmemdir. Çünkü Babam'ın isteği, Oğul'u gören ve O'na iman eden herkesin sonsuz yaşama kavuşmasıdır. Ben de böylelerini son günde dirilteceğim.” (Yuhanna 6:35-40) Tıpkı ekmek/yemek yemezsek öleceğimiz gibi, Yaşam Ekmeği İsa 'yı kabul etmezsek de öleceğiz. (yani cehennemde Tanrı'dan sonsuza kadar ayrı kalacağız.) İsa, bir bakireden doğmuş olarak “gökten indiği” için, Tanrı'yı Babası olarak adlandırdı. İsa kusursuz yaşamı, ölümü ve dirilişiyle kendisinin ilahi, Tanrı'nın Oğlu olduğunu kanıtladı. İsa, Baba'sının iradesini yerine getirdi: Çarmıhta bizim günahlarımızın cezasını üstlenerek inanan günahkarları kurtarmak. Tanrı, İsa'yı ölümden dirilterek, Mesih'in kurbanını kabul ettiğini gösterdi. Yaşam Ekmeğini nasıl alır ve yersiniz? Günahtan dönmeli ve oruç gibi işler aracılığıyla kendi küçük çabalarınızla değil, Rab İsa'nın sizi kurtaracağına ve dirilişine güvenmelisiniz. Rab sizi, imanınız aracılığıyla günahtan kurtardıktan sonra size iyi işlerle; hatta oruçla, Tanrı'yı yüceltme arzusunu ve gücünü verecektir: "Ama şimdi günahtan özgür kılınıp Tanrı'nın kulları olduğunuza göre, kazancınız kutsallaşma ve bunun sonucu olan sonsuz yaşamdır. Çünkü günahın ücreti ölüm, Tanrı'nın armağanı ise Rabbimiz Mesih İsa'da sonsuz yaşamdır." (Romalılar 6:22-23)

Hristiyanlar ve Müslümanlar aynı Allah'a mı inanır? Hristiyanlık'ta ve İslam'da aynı Tanrı'ya mı inanılır? Müslümanların ve Hristiyanların Tanrı hakkındaki görüşleri bazı benzerliklere sahiptir. Hristiyanlar evreni yaratan sonsuz bir Tanrı'ya inanırlar, Müslümanlar da. Her ikisi de Tanrı'yı her şeye gücü yeten, her şeyi bilen ve her yerde mevcut olan bir Yaratıcı olarak görüyor. Tanrı Doğası İslam'ın ve Hristiyanlık'ın Tanrı görüşleri arasındaki hayati farklardan biri, Teslis kavramıdır. Kutsal Kitap'ta Tanrı kendisini üç kişide tek Tanrı olarak açıklamıştır: Baba, Oğul ve Kutsal Ruh. Tanrı 3 tanrı değil, kendini 3 şekilde açıklamıştır. İsmi "ALLAH" değil, "YAHVE"'dir. İsa Mesih Konusu Tanrı'nın Söz'ü, Kelam'ı insan biçiminde yeryüzüne geldi. (Luka 1:30-35; Yuhanna 1:14; Koloseliler 2:9; 1. Yuhanna 4:1-3) Rab İsa Mesih çarmıhta ölerek günahılarımızın cezasını ve ölümün gücünü yendi. (Romalılar 6:23) İsa Mesih ölümden dirildikten sonra Baba'nın yanında olmak için göğe geri döndü ve Kutsal Ruh'u imanlılara gönderdi. (Elçilerin İşleri 1:8-11) Kıyamet yani yargı günü İsa Mesih yargılamak ve yönetmek için geri dönecek. (Elçilerin İşleri 10:42, 43) Rab İsa'ya güvenenler O'nunla birlikte yaşayacak. Fakat İsa Mesih'in günahlarımızı yüklendiğine inanmayanlar, hüküm giyeceklerdir. Ya biz günahlarımızı İsa Mesih'e getiririz, ya da bedelini kendimiz üstleniriz. (1 Petrus 2:24). "Baba Oğul'u sever; her şeyi O'na teslim etmiştir. Oğul'a iman edenin sonsuz yaşamı vardır. Ama Oğul'un sözünü dinlemeyen yaşamı görmeyecektir. Tanrı'nın gazabı böylesinin üzerinde kalır." (Yuhanna 3:35-36) İsa Mesih, Hristiyan inancının olmazsa olmazıdır. İslam inancı da, İsa Mesih'i peygamber olarak kabul ettiğini söyler. Fakat maalesef ki, yanlış bir kabul durumu vardır. Şu hikayeyi beraber hayal edelim: Gökçe sarışın ve mavi gözlü birisidir. 180 cm boyuna sahiptir. Gökçe'den 600 yıl sonra birisi, Gökçe'nin esmer ve 155 boyuna sahip olduğunu iddia eder. Gerçek hangisidir? Fakat kendisi bir peygamberden öte olduğunu hem yaptıklarıyla, hem söyledikleriyle dile getirmiştir. İslam'dan 600 yıl önce inananlara sahip olan, İsa'ya bizzat dokunan ve dinleyen kişilerin olduğu Hristiyanlık inancı; İsa'nın çarmıh'ta ölümü ve dirilişi, Tanrı'nın bizim için yaptıkları, karşılıksız sevgisi üzerine kuruludur. İsa Mesih olmasaydı günahtan kurtuluş olmazdı. Kurtuluş olmasaydı, günah herkesi sonsuz cehenneme mahkum ederdi. Peki Hristiyanlar ve Müslümanlar aynı Tanrı'ya mı iman ediyorlar? Daha iyi bir soru soralım: "Hem Hristiyanlar hem de Müslümanlar Tanrı'nın kim olduğu konusunda doğru bir anlayışa sahipler mi?" Hristiyanların ve Müslümanların Tanrı anlayışları arasındaki önemli farklılıklar nedeniyle, iki inancın her ikisi de doğru olamaz. Kutsal Kitap'taki Tanrı, İsa Mesih'i vererek günah sorununu tek başına ele alır ve çözer. “Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu'nu verdi. Öyle ki, O'na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun. Tanrı, Oğlu'nu dünyayı yargılamak için göndermedi, dünya O'nun aracılığıyla kurtulsun diye gönderdi. O'na iman eden yargılanmaz, iman etmeyen ise zaten yargılanmıştır. Çünkü Tanrı'nın biricik Oğlu'nun adına iman etmemiştir." (Yuhanna 3:16-18)

Hristiyanlıkta Tanrı'nın doğasına dair bilmemiz gerekenler nelerdir? Tanrı Hristiyanlıkta nasıldır? Tanrı'nın doğasının en önemli unsuru O'nun kutsallığıdır . Kutsal, “ayrılmış” anlamına gelir ve Tanrı, doğası ve niteliklerine dayalı olarak yarattıklarından açıkça ayrıdır. Kutsallık, Tanrı’nın karakterinin diğer tüm yönlerinin temelidir. Vahiy 15:4 Tanrı hakkında şöyle der: “Çünkü kutsal olan yalnız sensin..” Vahiy 4:8, gece gündüz Tanrı'ya tapınan dört yaratıktan bahseder: “Kutsal, kutsal, kutsaldır, Her Şeye Gücü Yeten Rab Tanrı, Var olmuş, var olan ve gelecek olan.” O'nu tüm günahları yargılayacak olan, "yakıp yok eden ateş" yapan, Tanrı'nın kutsallığıdır. (İbraniler 12:29) Tanrı'nın kutsallığını yücelten güzel övgülere örnekler: Mezmur 99:9; Mezmur 33:21; Mezmur 77:13; Mezmur 89:18; Mezmur 105:3, daha bir çok örnek verebiliriz. Tanrı'nın özünün sonsuz olduğunu anlamak da önemlidir. (Yuhanna 4:24). O, her zaman üç kişi olarak var olan tek Tanrı'dır. (Yasa'nın Tekrarı 6:4): Baba, Oğul ve Kutsal Ruh. O'nun fiziksel bir bedeni yoktur. (Yalnızca Mesih İsa, Tanrı Söz'ü insan bedeni alıp günahlarımız için gelmiştir.) Tanrı aynı zamanda doğası gereği egemendir . Hiç kimse tarafından yargılanmaz ve tüm evren ve içindeki her şey üzerinde mutlak yetkiye sahiptir. O'nun egemenliği, her şeye kadir olması da dahil olmak üzere birçok şekilde ifade edilir. O'nun tüm yolları doğrudur (Mezmur 145:17) Rab Tanrı zaman ve mekanla sınırlı değildir . Tanrı'nın doğasının bir diğer önemli yönü O'nun değişmezliğidir . O, “dün, bugün ve sonsuza dek” aynı olduğundan değişmez. (İbraniler 13:8). Malaki 3:6'da açıkça şöyle diyor: “Ben RAB'bim, değişmem.." O'nun değişmez doğası nedeniyle, O'nun bereketlerine güvenebiliriz: "Her nimet, her mükemmel armağan yukarıdan, kendisinde değişkenlik ya da döneklik gölgesi olmayan Işıklar Babası'ndan gelir." (Yakup 1:17) O, Ezeli ve Ebedi 'dir. Düşündüğümüz, yaptığımız, söylediğimiz her şeyi de bilir. O, yaşamış ve yaşayacak olan her insanı her bakımdan yakından tanır ve kişisel olarak bilir. Tanrı'nın Yeremya 1:5'teki şu sözlerini duymak cesaret vericidir: “Ana rahminde sana biçim vermeden önce tanıdım seni. Doğmadan önce seni ayırdım.." Tanrı'nın kutsallığından kaynaklanan gazabını gözardı etmemeliyiz. Günaha, insanların birbirini öldürmesine ve insanların özgür iradeleriyle yaptığı birçok kötü şeye karşı haklı bir öfkesi vardır. (Mezmur 7:11) Bu sebeple Tanrı'nın yaklaşan hükmü nedeniyle insanlığın lütuf ve kurtuluşla ilgili müjde mesajına ihtiyacı vardır. Aynı zamanda sevmek Tanrı'nın doğasında vardır (1. Yuhanna 4:16) ve O, bize duyduğu sevgiyle, bizi kurtarmak için biricik Oğlu İsa Mesih'i göndermiştir. (Yuhanna 3:16) Sevgi, Tanrı için bir sıfattan daha fazlasıdır; O kelimenin tam anlamıyla aşkın özüdür. Bu, 1.Yuhanna 4:8'de açıkça ifade edilmektedir: "Sevmeyen kişi Tanrı'yı tanımaz, çünkü Tanrı sevgidir." Tanrı'nın sevgisi sonsuzdur . O değişmez olduğundan sevgisi asla değişmez. Onun sevgisi mükemmel ve kutsaldır. Agape sevgisidir, karşılıksızdır. Karşılık verecek potansiyellerde de değiliz. Eminim ki, ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki ne gelecek zaman, ne güçler, ne yükseklik, ne derinlik, ne de yaratılmış başka bir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayırmaya yetecektir. (Romalılar 8:38-39)

Hristiyanlıkta Tanrı'nın sıfatları nelerdir? Hristiyanlıkta Tanrı'nın isimleri nelerdir? Tanrı'nın Sözü olan Kutsal Kitap bize Tanrı'nın nasıl olduğunu ve nasıl olmadığını anlatır. Kutsal Kitap'ın otoritesi olmadan Tanrı'nın niteliklerini (doğal niteliklerini) açıklamaya yönelik herhangi bir girişim, onun hakkında yanlış bilgilere sahip olmamıza sebep olur. (Eyüp 42:7) Tanrı'nın isimlerini, sıfatlarını bilmemek; O'nun iradesine aykırı olarak sahte tanrılar kurmamıza, onların peşine düşmemize ve tapınmamıza neden olabilir. (Çıkış 20:3-5) Yalnızca Tanrı'nın kendisi hakkında açıklamayı seçtiği şeyler bilinebilir. RAB kendini nasıl tanıtıyorsa, öyle bilebiliriz. Doğrusu da budur. Tanrı'nın sıfatlarından veya niteliklerinden biri "ışıktır", yani O, kendisiyle ilgili bilgileri kendi açığa vurur. (Yeşaya 60:19; Yakup 1:17) Tanrı'nın kendisi hakkındaki bilgiyi açıkladığı gerçeği göz ardı edilmemelidir.(İbraniler 4:1) Yaratılış, Kutsal Kitap ve bedene bürünmüş Söz (İsa Mesih), Tanrı'nın sıfatlarını bilmemize yardım eder. Tanrı'nın Yaratıcımız olduğunu, bizim de O'nun yarattıklarının bir parçası olduğumuzu (Yaratılış 1:1; Mezmurlar 24:1) ve O'nun benzerliğinde yaratıldığımızı anlayarak başlayalım. İnsan, yaratılışın geri kalanının üstündedir ve insana onun üzerinde egemenlik verilmiştir. (Yaratılış 1:26-28) Yaratılış, günaha düşüşle gölgelendi ama yine de Tanrı'nın işlerine bir göz atma olanağı sunuyor bizlere. (Yaratılış 3:17-18; Romalılar 1:19-20) Yaratılışın enginliğini, karmaşıklığını, güzelliğini ve düzenini göz önünde bulundurarak Tanrı'nın muhteşemliğini anlayabiliriz. Tanrı'nın bazı isimlerini anlamak, Tanrı'nın sıfatlarını, nasıl olduğunu araştırmamıza yardımcı olacaktır. Hangi dil olduğunu merak edenler için, İbranice olduğunu söyleyelim. Beraber bakalım: Elohim : Güçlü Olan, İlahi, Yüce, İhtişam Sahibi. (Yaratılış 1:1) Adonai : Efendi, Efendi-Köle ilişkisi olarak düşünebiliriz. ( Mısır'dan Çıkış 4:10, 13) El Elyon : En Yüce, En Güçlü Olan. Yüceler Yücesi. (Yaratılış 14:20) El Roi : Her şeyi gören (Yaratılış 16:13) El Şadday : Kadir'i Mutlak, Her Şeye Gücü Yeten Tanrı. (Yaratılış 17:1) El Olam : Ebedi, Sonsuz Tanrı. (Yeşaya 40:28) YHVH (YAHVEH) : "Ben, Ben Olan'ım”, yani sonsuz, kendi kendine var olan Tanrı. Ebedi ve Ezeli. (Mısır'dan Çıkış 3:13, 14) Tanrı sonsuzdur, yani O'nun başlangıcı yoktur ve varlığı hiçbir zaman sona ermeyecektir.(Yasa'nın Tekrarı 33:27; Mezmur 90:2; 1 Timoteos 1:17) Tanrı değişmezdir, yani karakteri ve sıfatları değişmez. Bu da Tanrı'nın kesinlikle güvenilir ve sadık bir Tanrı olduğu anlamına gelir. Örneğin, "Ben Tevrat yolladım; vazgeçtim bu bozuldu, insanların gücü bunu bozmaya yetti, yeni kitap yollayayım." demez. (Malaki 3:6; Çölde Sayım 23:19; Mezmur 102:26, 27) Tanrı eşsizdir , işlerinde ve varlığında O'nun gibisi yoktur. O eşsiz ve mükemmeldir. (2 Samuel 7:22; Mezmur 86:8; Yeşaya 40:25; Matta 5:48) Tanrı anlaşılmazdır , ulaşılmazdır , O'nun kendi söyledikleri haricinde kavranamaz ve O'nun varlığını tamamen anlayacak kadar kapasite bizde bulunmaz. Çünkü sonsuz bir varlıktır, O'nu tamamen anlayamayız. (Yeşaya 40:28; Mezmur 145:3; Romalılar 11:33, 34) Tanrı adildir , yeri geldiğinde peygamberleri dahi cezalandırmıştır. (Yasa'nın Tekrarı 32:4; Mezmur 18:30) Tanrı her şeye kadirdir ; O, her şeye gücü yetendir ve her şeyi yapabilir. (Vahiy 19:6; Yeremya 32:17, 27) Tanrı her yerde, her zaman mevcuttur . Zaman kavramına bağlı değildir, ancak bu, Tanrı'nın her şey olduğu anlamına gelmez. (Mezmur 139:7-13; Yeremya 23:23) Tanrı her şeyi bilendir , yani O, herhangi bir anda ne düşündüğümüz de dahil olmak üzere geçmişi, bugünü ve geleceği bilir. O her şeyi bildiğinden adaleti ve yargısı her zaman adildir. (Mezmur 139:1-5; Süleyman'ın Özdeyişleri 5:21) Tanrı birdir ; başka ilah olmadığı gibi, kalplerimizin en derin ihtiyaç ve özlemlerini karşılayabilecek tek kişi O'dur. Tapınmamıza ve bağlılığımıza yalnızca Tanrı layıktır. (Yasa'nın Tekrarı 6:4) Tanrı doğrudur , yani Tanrı yanlışı görmezden gelemez ve geçmeyecektir. Tanrı'nın doğruluğu ve adaleti nedeniyle günahlarımızın bağışlanması için İsa'nın, günahlarımız O'nun üzerine yüklendiğinde Tanrı'nın yargısını deneyimlemesi gerekti. (Çıkış 9:27; Matta 27:45-46; Romalılar 3:21- 26) Tanrı egemendir , yani O yücedir. O'nun yarattıklarının tümü O'na karşı bir araya gelse bile O'nun amaçlarını engelleyemez. (Mezmur 93:1; 95:3; Yeremya 23:20) Tanrı varlığı Üçlü Birlik'tir . Tanrı gerçektir , sadık bir Tanrı'dır ve asla yalan söyleyemez. (Mezmur 117:2; 1.Samuel 15:29) Örneğin şunu yapamaz: "Çarmıhta bir başkası öldü, diğerlerine öyle gösterildi. Fakat insanlar bunu bilmesin." diyemez. Tanrı kutsaldır , her türlü ahlaki kirlilikten uzaktır ve ona düşmandır. Tanrı bütün kötülükleri görür ve bu O'nun iradesine aykırı hareket sonucu adaletle yargılar. Tanrı'dan yakıcı bir ateş olarak söz edilir. (Yeşaya 6:3; Habakkuk 1:13; Mısır'dan Çıkış 3:2, 4-5; İbraniler 12:29) Yani çer çöp olan, O'nun iradesine aykırı şeyleri yakar ve yok eder. Tanrı lütufkardır ve O'nun lütfu iyiliğini, nezaketini, merhametini ve sevgisini içerir. Eğer Tanrı'nın lütfu olmasaydı, O'nun kutsallığı bizi O'nun huzurundan uzaklaştırırdı. Öldüğümüzde yok olurduk. Neyse ki durum böyle değil, çünkü Mesih İsa'yı günahlarımız için gönderdi. (Mısır'dan Çıkış 34:6; Mezmur 31:19; 1. Petrus 1:3; Yuhanna 3:16, 17:3) Tanrı sonsuz bir varlık olduğundan hiçbir insan bu soruyu tam olarak yanıtlayamaz, ancak Tanrı'nın Sözü (Kutsal Kitap) aracılığıyla Tanrı'nın kim olduğunu ve sıfatlarını anlayabiliriz. Hepimiz tüm yüreğimizle O’nu aramaya devam edelim. (Yeremya 29:13)