Mormonluk Hristiyanlık mı?

Soruyu soran kişi: " Mormonlar Hristiyan mıdır? "

Öncelikle, soruyu soran değerli kardeşimize teşekkür ediyoruz.

Türkiye'de pek değil fakat özellikle Amerika'da sokakta yürüyenler veya evlerinde oturanların kapıları çalan, son derece kibar, iyi giyimli ve güler yüzlü Mormon misyonerle karşılaşma ihtimali oldukça yüksektir. Sizinle sohbete başladıklarında İsa Mesih’ten, İncil’den, günahların bağışlanmasından ve Tanrı’nın lütfundan bahsederler. Hatta kiliselerinin resmi adı bile İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi'dir. Tüm bu benzerlikler ışığında akla son derece doğal bir soru gelir: Mormonlar da Hristiyan değil mi?

Mormon İnancı Neden Hristiyanlık Değildir?

Kısa cevap: Hayır, değiller.

Bir kişinin veya grubun kendine Hristiyan demesi, teolojik ve tarihsel gerçeklikler ışığında o kişiyi Hristiyan yapmaya yetmez.

Hristiyanlık ile Mormonizm arasındaki ilişki, yüzeysel bir benzerliğin ötesine geçemez. Mormonizm, Hristiyanlığın bir mezhebi veya alt kolu değildir.

Hristiyanlık terminolojisini kullanarak inşa edilmiş olup temelinde tamamen farklı bir teoloji yatan apayrı bir dindir. İslam inancı ile Hristiyan inancı birbirinden ne kadar farklıysa, bu da öyledir. (İki inançta da İsa Mesih geçer, peki aynı mı?)

Maalesef ülkemizdeki bilgi yetersizliğinden dolayı Mormonluk mezhep olarak bilinir.

Hristiyan teolojisinde "Tanrı", "İsa", "Lütuf" veya "Kurtuluş" gibi kavramların içi Kutsal Kitap'ın (Eski ve Yeni Antlaşma -Tevrat Zebur İncil-) binlerce yıllık tarihsel ve bağlamsal gerçekliğiyle doldurulmuştur. Mormonizm ise bu kavramların içini boşaltmış ve kendi anlayışıyla (Onların kitapları: Mormon Kitabı, Öğreti ve Antlaşmalar, Çok Değerli İnci) yeniden tanımlamıştır.

Mormonizm'in doğuşu 1820'lerde Joseph Smith adında bir gencin, elçilerin (havarilerin) ölümünden sonra tüm Hristiyan kilisesinin yoldan saptığına (Büyük İrtidat/Apostasy) ve gerçek kilisenin yeryüzünden silindiğine dair aldığı iddia edilen sözde vahiylere dayanır.

Mormonlara göre Hristiyanlık iki bin yıl boyunca yozlaşmış, bozulmuş ve asıl yoldan sapmıştır. Joseph Smith ise sözde gerçek inancı restore eden peygamberdir. Kutsal Kitap'a olan bakış açıları da bu şüphecilikten beslenir. İnanç Bildirgeleri'nin 8. maddesinde: "Doğru çevrildiği sürece Kutsal Kitap'ın Tanrı'nın sözü olduğuna inanırız" derler. Ancak uygulamada, İncil'de işine gelmeyen yerleri çeviri hatası veya "yozlaşmış rahiplerin tahrifatı" olarak reddetme eğilimindedirler. (İkinci söylenen kulağa ne kadar da tanıdık bir iddiaa gibi geliyor değil mi?)

Tanrı'nın Doğası

İki inanç arasındaki en sarsıcı fark, Tanrı'nın kimliği konusundadır. Hristiyanlık; Tanrı'nın ebedi, yaratılmamış, başlangıcı ve sonu olmayan, her şeye gücü yeten tek bir RAB olduğunu öğretir. (Teslis - Üçlü Birlik inancı)

Tanrı ve yaratılış arasında mutlak ve aşılmaz bir çizgi vardır. Tanrı Yaratan'dır, geri kalan her şey yaratılandır.

Mormonizm ise özünde, Hinduizm veya antik Yunan paganizmini andıran bir tür çoktanrıcılıktır. (politeizm)

Mormon teolojisine göre, taptıkları Tanrı (Baba Elohim) başından beri Tanrı değildi. O, başka bir dünyada yaşamış, etten ve kemikten bir bedene sahip olan ve zamanla yücelerek tanrılık statüsüne ulaşmış eski bir insandır. Hatta Mormon Havarilerinden Lorenzo Snow'un şu meşhur sözü, inançlarının kalbini özetler: "İnsan şu an neyse, Tanrı bir zamanlar oydu; Tanrı şu an neyse, insan bir gün o olabilir."

Mormonlara göre, Tanrı'nın da kendi tanrısı, onun da bir tanrısı vardır ve bu sonsuz bir döngüdür. İnsanlar da gerekli ritüelleri yerine getirip itaatkar olurlarsa, öldükten sonra kendi gezegenlerinin tanrıları olabilirler. ( Onlar buna "Ebedi İlerleme Yasası" diyorlar.)

Bu öğreti, Kutsal Kitap'taki:

“Tanıklarım sizlersiniz” diyor RAB,

“Seçtiğim kullar sizsiniz.

Öyle ki beni tanıyıp bana güvenesiniz,

Benim O olduğumu anlayasınız.

Benden önce bir tanrı olmadı,

Benden sonra da olmayacak." (Yeşaya 43:10)

ilkesiyle tamamen taban tabana zıttır.

İsa Mesih Kimdir?

Hristiyanlık için İsa Mesih, Üçlü Birlik'in ikinci kişisi olan ve ebediyetten beri var olan Tanrı'nın Sözü'dür. İsa'nın özü yaratılmamıştır, dünyayı yaratan bizzat O'dur. (Yuhanna 1:3)

Ancak Mormonizm'in sunduğu İsa figürü, sahte bir Mesih kurgusudur. Mormonlara göre İsa, ebedi bir Tanrı değil, tıpkı bizim gibi başlangıçta bir zeka veya ruhani bir varlıktı. Baba Tanrı'nın göksel eşlerinden (haşa) doğan ilk ruhani çocuğudur. İşin daha da çarpıcı tarafı Mormon teolojisine göre İsa, siz, ben ve hatta Şeytan ruhani alemde kardeştir! Mesih'i, evrenin ebedi yaratıcısı olmaktan çıkarıp "büyük ağabeyimiz, eskiden insan şimdi nirvanaya yücelmiş" gibi bir konumuna indirgemek, sahte inanç olduğunu gösterir.

Tarihsel Gerçeklik

Olur da bir gün bir Mormonla tartışırken, argümanlarınızın çoğunun havada kaldığını hissedebilirsiniz. Bunun sebebi, iki inancın epistemolojik (bilgiye ulaşma) temellerinin farklı olmasıdır. Bir Mormon'a inancının neden doğru olduğunu sorarsanız, büyük ihtimalle alacağınız cevap şu olacaktır:

"Tanrı'ya dua ettim ve içimde bu inancın doğru olduğuna dair bir yanma hissettim." (Mormon Kitabı, Moroni 10:3-5)

Bu göğüste hissedilen öznel, kişisel his onlar için her türlü mantıksal, teolojik veya tarihsel kanıtın üstündedir.

Oysa Hristiyan inancı, sadece içsel hislere veya kişisel aydınlanmalara dayanmaz. Hristiyanlık, nesnel ve tarihsel bir olgu olan İsa Mesih'in bedensel dirilişi üzerine inşa edilmiştir.

Elçi Pavlus'un 1. Korintliler 15:14'te açıkça belirttiği gibi:

"Mesih dirilmemişse, bildirimiz de imanınız da boştur."

Hristiyan inancı rasyoneldir. Kanıtlara, görgü tanıklarına ve tarihin kendisine meydan okuyan boş mezara dayanır.

İnsanların içsel hisleri (New Age akımlarından tutun, diğer dinlerdeki mistik tecrübelere kadar) son derece yanıltıcı olabilir. Tarihsel gerçeklikten kopuk, sadece meleksi bir paranormal olaya (Joseph Smith'in iddiası) ve içsel bir hisse güvenmek, ruhsal açıdan son derece tehlikelidir. Herkes o zaman kendi gerçekliğini üretsin. Gerçek nedir?

Lütuf mu, Çaba mı?

Son olarak, insanın Tanrı'yla nasıl barışacağı konusu devasa bir ayrım noktasıdır. İncil; kurtuluşun insanın kendi çabasıyla, sevaplarıyla veya iyilikleriyle değil; yalnızca Mesih'e iman aracılığıyla, Tanrı'nın karşılıksız bir lütfu olarak verildiğini müjdeler. (Efesliler 2:8-9)

Mormonizm ise kusursuz bir işler ve çaba dinidir. Kendi kutsal metinleri olan 2. Nefi 25:23'te şu ifade yer alır: "...yapabileceğimiz her şeyi yaptıktan sonra lütufla kurtuluruz." Bu öğreti, inananların omuzlarına taşınması imkansız bir yük bindirir. Mükemmelliğe ulaşmak imkansızdır.

Hristiyanlıkta lütuf; düştüğümüzde bizi kaldıran el değil, baştan sona bizi hayatta tutan tek kaynaktır. Lütuf, "biz elimizden geleni yaptıktan sonra" devreye giren bir takviye kuvveti değil; biz ruhsal olarak ölüyken bize yaşam veren mucizenin ta kendisidir.

Mormonların aile değerlerine verdiği önem, misyonerlik faaliyetlerindeki gayretleri ve genel olarak iyi ahlaklı insanlar olmaları takdire şayandır. Çünkü sonuçta inandıkları şey uğruna mücadele ediyorlar. Fakat maalesef ki yanlış bir yolda ilerliyorlar.

Birçok konuda ortak ahlaki zeminlerde buluşabiliriz. İyi insan olmak, çalmamak gibi.

Ancak konu teolojik hakikate, Tanrı'nın kimliğine ve insanın ebedi kaderine geldiğinde Hristiyanlık ile Mormonizm iki farklı yöne giden farklı trenlerdir.

Mormon inancı: Tanrı'yı eskiden insan olan sonra yücelip Tanrı olmuş bir varlığa indirgeyen, İsa Mesih'i yaratılmış bir ruhani kardeş seviyesine çeken, Kutsal Kitap'ın otoritesini zedeleyip kendi peygamberlerinin sözlerini merkeze alan ve kurtuluşu insanın kendi bitmek bilmez çabasına bağlayan yapısıyla Hristiyan inancının dışında yer almaktadır.

"Gerçekte başka bir müjde yoktur. Ancak aklınızı karıştırıp Mesih'in Müjdesi'ni çarpıtmak isteyenler vardır. İster biz, ister gökten bir melek size bildirdiğimize ters düşen bir müjde bildirirse, lanet olsun ona!" - Galatyalılar 1:7-8

Joseph Smith'e gözüken, ışık meleği kılığındaki iblisti.. Sana yeni bir vahiy vereceğim, hepsi değiştirildi. Gerçek bu dedi. Tanıdık mı sizce?